Bazen diyorum ki ne kadar çok hayalperestsin.. Bazen de hayallerim olmasa yaşayamam diyorum..
Dengesezleştim belki de bilemiyorum. Umrumda da değil açıkçası. Kim için yaşıyorum ki? Kulaklıklarımı takıp gözlerimi kapadığım zaman bir ben bir de hayallerim var. Bunun ne kadar rahatlatıcı olduğunu yaşayan anlar ancak. Kimseye zararı yok hayallerin. Korkmayın kendinize bile yok. Tam tersi rahatlatıyor beyninizi. Az da olsa düşüncelerden kaçıyorsunuz.
En çok kitap okurken hayallere dalıyorum. Tasviri iyi ise gerçekten gözümde canlandırabiliyorsam eğer ben kitaba kitap derim. Bir kaç saatte bitiririm böyle kitapları. Bilim kurgu çok okurdum önceden. Hala daha okuyorum. Özellikle Stephen King üzerine yazar tanımam. Kitaplarını okurken cidden ama cidden aşırı etkilendiğimde oldu. Daha birçok yazardan okudum bilim kurgu kitaplarını ona yaklaşanlarda yok değil.
Özellikle bir dönem Fantastik türünde kitaplara merak sardım. P.C.CAST kitaplarını yazarken mitolojiyle bütünleştirdiği için çok ilgimi çekmişti ve kafamda bir canlandırdım film çekilse düşündüğüm oyunculardan dolayı rekor kırar gerçekten. Tekrar tekrar gidip bıkmadığım Arkeoloji müzesindeki yunan tanrıları ve tanrıçalarının heykelleri geldi sürekli gözümün önüne. Bu ufacık arada kitapları tavsiye ederim.
Ben kitap okurken , müzik dinlerken hayallerle yaşıyorum. Hayal kurmasam sanki beynim sakinleşmeyecek gibi geliyor. Özellikle çocukken daha mutlu olmamızın sebebi bu bence. Ay Savaşçısı izlerken savaşçı olduğumu düşünmüştüm hep. Kimimiz Candy, kimimiz batman olduğunu hayal ederken yüzlerimizde bir tebessümle dolaşırdık. O zamanlarda ki mutluluğu hayatın akışına kapılıp hayal kurmayı bırakınca hemen hemen kaybettik.Günleri geri getiremesem de hayallerimle beraber çocukluğumun tebessümünü yakalamaya çalışıyorum..
Hayal kurmanın çocuklara , özellikle bizlere hiç ama hiç zararı yok. Kendimizi bir saatliğine de olsa bırakalım yeter...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder