2015 senesinde yapmayı çok istediğim şeylerden birkaçını gerçekleştirebildim. Bunlardan bir tanesi uzun zamandır görmek istediğim ancak fırsat olmayan Yaşamaya dair tiyatrosunu izlemekti. Genco Erkal ve Tülay Günal iki muhteşem insanı zaten bilen bilir. Üstadları anlatacak sözler o kadar çok ki benim haddime düşmez fikrimce. İnanılmaz insanlar inanılmaz bir oyun koymuşlar sahneye. Müzikali tadında bırakan hassas noktalardan kalbinizi burmayı başaran bir oyun. Tülay Günalın güzel sesinden dinlenen şarkıların tadı ayrı bir hoştu açıkçası. Özellikle her dinlediğimde gözlerimi dolduran ilk kez ortaokul yıllarında kasetten dinlediğim Hİroşima (kız çocuğu) bestesi derinden yaraladı her zaman ki gibi beni. Sevingül Bahadırın sesine inanılmaz yakışan bu beste Tülay Günalda da inanılmaz güzel durmuş.
Yine gözlerim doldu sözlerine.Yine düşünceler aldı götürdü dünyanın zirvesine bedenimi. Kuş bakışı baktım dünyaya uzayın derinliklerinden. Başım döndü bir anda, midem bulandı kanlı bu dünyadan. Dedim ki neden öldürür insanlar birbirlerini. Düşündüm sonra, hatta daha derin düşündüm ancak diğer düşünen tüm insan evlatları gibi sonuçsuz kaldım. Bağırdım uzayın derinliklerinden çırpındım amansızca avazım çıktığı kadar durun dünyadakilere geri döndü sesim duyulmadan. Uzayda bir yankı oldu sadece. Uzaktan kanların içinde ölen bir çocuk gördüm içinde, gözlerimi kapattım unutmak için. Tekrar açtım gözlerimi yine baktım dünyaya daha beterlerini gördüm. Anasının kanlı vücuduna sarılmış ağlayan bir başka çocuk gördüm. Gözlerimi kapamaya fırsat bulamadan kaldırım kenarında savaşın ortasında anasını ararken bir yavru kedi gibi köşeye sinen bir başka çocuk gördüm. Kapama gözlerini dedi uzaklardan bir ses, kapayamadım. Bir başkası yaşamak için ülkesini terk eden anasının kollarında tekneye biniyordu. Sonra sulara gömüldü tekne. Düştü tekneden boğulup kıyıya vurdu. Nihayet birileri susmadı derken sonra yine sessizliğe gönüldü dünya. Ve daha niceleri sessiz kalan insanların kurbanı olmuştu. Sonra yine düşündüm düşündüm de işin içinden çıkamadım.
Sonra dedim ki deliler neden susarlar şimdi anladım
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder