Atam.. Yağmur olup gelsen ya... Çok özledik seni, hasretiz...
Sanki silmeye çalışıyorlar seni gözlerimizin önünden. Kitapların ön sayfalarından kaldırıyorlar, hayatını anlatmaz oldular. Resmi törenler kimsenin umurunda değil. Atatürk Havalimanını anons ederken bile senin adını söylemiyorlar. Alfabemizde değişti artık. Ne büyük adam olduğunu bilmeyen varsa anlar herhalde artık. Ancak böyle büyük bir insanın unutulması için bu kadar uğraşılır.
Biz toprakları şehitlerimizin kanlarıyla almadık mı? Bayrağımıza rengini veren kırmızı şehitlerimizin kanından gelmiyor mu? Bunca zaman bize yanlış mı öğretildi yoksa? O zamanlarda herkes Türküm diyordu da şimdi mi alfabeden konuşulan dilden hatta ülkeden rahatsız olmaya başladılar.O zamanlarda bu topraklara anamız namusumuz demiyorlar mıydı? Neden değişti, ne zaman değişti? Türküm demek ne zamandan beri zorla söyletiliyor oldu? Diyorsun ki bize şimdi çok düşünmeyin işin içinden çıkılmaz değil mi? Sen olsaydın ya şu hayatta çıkardık her türlü işin içinden.
Rabbime her gün dua ediyorum senin için, ülkem için. Bizi görüp de huzurun kaçmasın sakın. Dualarımız senin için. Gözyaşları içindeki dualarımızı Allahım duyuyor biliyorum. Ver gün olup dualarımızı kabul eder bunu da biliyorum.
Sen demiştin ki muhtaç olduğun kudret asil kanda mevcuttur. Biz Türküz ve damarlarımızdaki kan ile, atalarımızı örnek alarak,onların izinden giderek yaşıyoruz. Allah'ın izniyle yaşayacağız. Sen huzurla uyu Atam..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder