Acıya gülüp geçmek gerekir derler çok doğru derler...
En sevdiğim arkadaşım, can dostumun yaşadıklarından dolayı üzüldüğünü gördükçe güldürmek için elimden geleni yapmak istiyorum. Ama biliyorum ki içindeki acı geçmeyecek. Yine de olsun diyorum, gülmek her derde devadır derler elbet doğrudur. O kadarçabuk kırılıyoruz ve en ufak birşeyden mutsuz oluyoruz ki hayatmızın yarısı somurtarak geçiyor neredeyse. Oysa bir gülücük belki hayatın akışını değiştirecek.
Sonra diyorum ki umutlu oldukça, mutlu oldukça inanıyorum ki mutluluk gelip bizleri bulacak. Her şeye iyi bakmak gerekir diyorum bazen ama bazen de diyorum ki Pollyanna değiliz ki biz her şeye iyi bakalım. Filmlerde olur ancak o şekilde bir yaşam. Aklım bunlarla dolup taşarken ve bunları düşünürken beynimin içindeki tilkiler yorgunluktan uyuya kaldığımı hatırlıyorum defalarca...
Çocukları görüyorum bazen sokakta.. Bazen bir tanıdığın çocuğu... Düşüyor, canı acıyor belki gözleri doluyor, belki ağlıyor ama sonra yine gülüyor acısına rağmen.. İşte o zaman diyorum ki gerçekten mutlu olan tek bir varlık varsa o da o masum çocuklardır sadece.
Çocuk gibi gül yüzlü , güler yüzlü olmak dileğiyle ömrümüzce...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder